Ο αναγνώστης Marci, σε σχόλιό του με το άρθρο Ευτυχισμένο το 2011! , δίνει ένα μάθημα σε δύναμη, επιμονή, θάρρος και την ενθάρρυνση για όλους μας, οι ασθενείς με ψωρίαση. Ένας άλλος μάρτυρας ο οποίος πάσχει από τη νόσο. Τα λόγια του θα βοηθήσει πολλούς ανθρώπους!

Πείτε μας τον αναγνώστη:

Καταρχάς, θα ήθελα να συγχαρώ και να ευχαριστήσω τον δημιουργό της ιστοσελίδας για την πρωτοβουλία, ευχαριστώ Χέλντερ.
Μπορεί να μην ξέρω πώς, αλλά βοηθάει πολύ.
Έχω πρόσβαση σε όλη την ημέρα και θα ταυτίζονται με τις εκατοντάδες των ανθρώπων που δημοσιεύετε εδώ.
Σήμερα αποφάσισα να γράψω όχι απλώς διαβάσει.
Άνθρωποι σαν και είναι δύσκολο να μην είναι;
Έτσι, όπως όλοι δεν ξέρετε τι να κάνετε για να διευκολύνετε κρίσεις μου, έχω δοκιμάσει τα πάντα και στη συνέχεια κάποιες.
Λέω δεν το παρατάνε, ούτε σκοπεύω μόλις έχω ελπίδες ότι μια μέρα να πάρει μια θεραπεία, πιστεύω ότι έχει πολλά άτομα που εργάζονται σε αυτό.
Και είμαστε οι μεγαλύτεροι φορείς πρέπει να πιστεύουμε και να έχουμε πίστη.
Ψωρίαση μου άρχισε να εκδηλώνεται όταν ήμουν 15 χρόνια σε ένα στάδιο της ζωής μου, όπου ένιωθα πολύ φοβούνται την απώλεια της μητέρας μου, που ήταν πολύ άρρωστος, τώρα έχω 28 χρόνια, αλλά μέχρι τότε είχε μόνο το τριχωτό της κεφαλής, πριν από ένα χρόνο δυστυχώς πέθανε η μαμά μου και όπως νόμιζα ότι δεν ήταν και δεν παίρνει καθόλου ευκολότερο. όπως σε έναν εφιάλτη, το επόμενο πρωί ξημέρωσε το σώμα μου καλύπτεται με σταγονοειδής ψωρίαση και από τότε κάθε μέρα κερδίζουν μια νέα μπάλα.
Έχω κάνει θεραπεία, έχω περάσει εκατοντάδες φορές με τους ψυχιάτρους και ψυχολόγους, γνωρίζουμε ότι το πρόβλημά μας είναι περισσότερο συναισθηματική από ό, τι το ίδιο το δέρμα, αλλά δεν υπήρχε τρόπος, μέχρι πρόσφατα ήταν σε θεραπεία με ένα εξαιρετικό ομοιοπαθητικό γιατρό στην πόλη μου, αλλά δυστυχώς οικονομικούς πόρους μου, και τελικά δεν μπορούσα να πάω, πήγα στο δερματολόγο μου, αυτός είναι μεγάλος, αλλά όπως λέει η θεραπεία των ασθενών με ψωρίαση εξαρτάται κατά 50% και 50% του γιατρό του ασθενούς.
Προσπαθώ να πω τα τρόφιμα ότι η σημερινή πιο υγιείς όσο το δυνατόν, έχουμε κάποια δυσανεξία στη γλουτένη, ο καθένας το ξέρει; Είναι καλό σε εκείνους που αποφεύγουν το μεγαλύτερο μέρος της διαφημιστικής εκστρατείας, όλες οι pomadinhas να περάσουν τις μέρες μου, τώρα γνωστή ως Dovobet, Psorex, κλπ, κλπ ... έχει αποδώσει πολύ τέλος, αλλά εξακολουθώ να πιστεύω ότι του χρόνου θα είναι εντάξει, ξέρω ότι δεν έχω psocologico είναι 100%, ενοχλεί πολύ, αλλά το 2011 θα είναι καλύτερα και αν θέλει ο Θεός, όχι μόνο εγώ, όπως όλοι οι σύντροφοι στα όπλα, θα πρέπει να είμαστε εντάξει ... πιστέψτε με!
Δεν είναι εύκολο για εμάς, αλλά υπάρχει μια πολύ χειρότερα, αυτό είναι γεγονός.
Και μην εγκαταλείπετε την προσπάθεια, προσπαθώ και μοιράζονται μαζί σας ...
Όταν ξέρετε κάτι που μπορεί να μας βοηθήσει, θα post εδώ και θα συνεχίσω να διαβάζετε κάθε μέρα είναι σαν να ξέρω ότι δεν είμαι μόνος.
Δεν νομίζω ότι έχω δίκιο!
Τις καλύτερες ευχές μου και δύναμη σε όλους!
Marci.